फास्टफुडको विश्व बजारमा अमेरिकी ब्रान्डहरूको प्रभाव लामो समयदेखि बलियो रहँदै आएको छ।
म्याकडोनाल्ड्स, बर्गर किङ र केएफसीजस्ता कम्पनीले विश्वभर आफ्नो पहिचान स्थापित गरिसकेका छन्। यस्तो प्रतिस्पर्धात्मक बजारमा एसियाली मुलुक फिलिपिन्सबाट उदाएको एउटा ब्रान्डले अन्तर्राष्ट्रिय पहिचान बनाउनु सामान्य व्यावसायिक उपलब्धि होइन।
जोलीबी फुड्स कर्पोरेसनले यही चुनौतीलाई अवसरमा बदल्दै आफ्नो व्यवसायलाई एउटा रेस्टुरेन्ट ब्रान्डबाट बहुराष्ट्रिय खाद्य सेवा समूहमा रूपान्तरण गरेको छ।
आज जोलीबी नामले फिलिपिन्समा लोकप्रिय फास्टफुड ब्रान्डलाई मात्र जनाउँदैन।
यसले रेस्टुरेन्ट सञ्चालन, फ्रेन्चाइज व्यवसाय, खाद्य उत्पादन, आपूर्ति व्यवस्थापन र विभिन्न अन्तर्राष्ट्रिय ब्रान्डको स्वामित्व तथा व्यवस्थापन समेटेको व्यावसायिक समूहको प्रतिनिधित्व गर्छ। जोलीबीको सफलताको आधार आफ्नै ब्रान्डलाई विस्तार गर्नुमा मात्र सीमित छैन।
ग्राहकको स्वाद बुझ्ने क्षमता, स्थानीय बजारअनुसार उत्पादन अनुकूलन, व्यवस्थापन प्रणाली र उपयुक्त समयमा गरिएका रणनीतिक लगानीले पनि यसको विकासमा महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेका छन्।
आइसक्रिम पसलबाट सुरु भएको यात्रा
जोलीबीको व्यावसायिक यात्रा सन् १९७५ मा फिलिपिन्सको मनिलाबाट सुरु भएको थियो।
टोनी टान काक्टियोङ र उनकी पत्नी ग्रेस टान काक्टियोङले परिवारको सहयोगमा आइसक्रिम पार्लर सञ्चालन गरेका थिए। त्यसबेला उनीहरूको व्यवसाय एउटा सीमित बजारलाई लक्षित गर्ने सानो पारिवारिक उद्यम थियो। आजको जस्तो अन्तर्राष्ट्रिय रेस्टुरेन्ट समूह बनाउने विशाल संरचना त्यतिबेला अस्तित्वमा थिएन।
व्यवसाय सुरु गर्दा आइसक्रिम बिक्री नै मुख्य उद्देश्य थियो। तर ग्राहकको व्यवहार र बजारको सम्भावना बुझ्दै जाँदा परिवारले तातो खाना तथा अन्य खाद्य परिकारको माग पनि पहिचान गर्यो।
सन् १९७८ मा व्यवसायलाई नयाँ दिशामा अघि बढाउँदै जोलीबी ब्रान्डको विकास गरियो। यही निर्णय कम्पनीको इतिहासमा महत्त्वपूर्ण मोड बन्यो।
टोनी टान काक्टियोङले आइसक्रिम बिक्रीमा सीमित रहनुभन्दा ग्राहकलाई छिटो, सहज र स्वादिलो खाना उपलब्ध गराउने व्यवसायमा ठूलो सम्भावना देखे। उनले ग्राहकको रुचि, उत्पादनको गुणस्तर र सेवाको निरन्तरतामा ध्यान केन्द्रित गरे।
त्यसबेला स्थापित अन्तर्राष्ट्रिय फास्टफुड कम्पनीहरूसँग प्रतिस्पर्धा गर्नु चुनौतीपूर्ण थियो। तर जोलीबीले आफ्नै बजारको स्वाद र उपभोक्ताको प्राथमिकतालाई बुझेर फरक पहिचान बनाउन खोज्यो।
व्यवसायको सुरुआती चरणमा परिवारको सहभागिता, सीमित स्रोतको उपयोग र ग्राहकसँगको निकट सम्बन्ध महत्त्वपूर्ण थिए।
सानो उद्यमबाट सुरु भएको व्यवसायलाई विस्तार गर्न केवल नयाँ आउटलेट खोल्नु पर्याप्त थिएन। उत्पादनको स्वाद एकरूप राख्ने, ग्राहकलाई आकर्षित गर्ने, कर्मचारीलाई प्रशिक्षित गर्ने र प्रत्येक शाखामा समान सेवा सुनिश्चित गर्ने प्रणाली विकास गर्नु आवश्यक थियो।
यही आधारमा जोलीबीले आफ्नो व्यवसायलाई क्रमशः व्यवस्थित र विस्तारयोग्य संरचनामा लैजान थाल्यो।
स्थानीय स्वादमा आधारित ब्रान्ड रणनीति
जोलीबीको सफलताको प्रमुख पक्षमध्ये एउटा फिलिपिन्सका उपभोक्ताको स्वादलाई केन्द्रमा राख्नु हो।
विश्वव्यापी फास्टफुड उद्योगमा प्रायः एउटै उत्पादन र सेवा प्रणालीलाई विभिन्न बजारमा विस्तार गर्ने अभ्यास पाइन्छ। जोलीबीले भने अन्तर्राष्ट्रिय व्यावसायिक ढाँचा अपनाउँदै पनि स्थानीय उपभोक्ताको रुचिलाई महत्त्व दियो।
फिलिपिन्समा खाना केवल पेट भर्ने माध्यम मात्र नभई परिवार, सामाजिक सम्बन्ध र सामूहिक अनुभवसँग पनि जोडिएको छ।
जोलीबीले आफ्नो ब्रान्डको पहिचान निर्माण गर्दा यही सांस्कृतिक पक्षलाई ध्यानमा राख्यो। यसको मेनु, सेवाको शैली र ब्रान्ड सञ्चारले स्थानीय ग्राहकसँग भावनात्मक सम्बन्ध स्थापित गर्न मद्दत गर्यो।
जोलीबीको कुखुराका परिकार, बर्गर, स्पेगेटी र अन्य लोकप्रिय खाद्य उत्पादनले ब्रान्डलाई फरक पहिचान दिएका छन्।
विशेषगरी स्थानीय स्वादअनुसार तयार गरिएका परिकारले विदेशी फास्टफुड कम्पनीहरूबीच प्रतिस्पर्धा गर्न सहयोग पुर्याए। यसले एउटा महत्त्वपूर्ण व्यावसायिक पाठ पनि दिएको छ। अन्तर्राष्ट्रिय बजारमा सफल हुन विश्वव्यापी रूपमा परिचित उत्पादनको नक्कल गर्नु मात्रै पर्याप्त हुँदैन।
ग्राहकको जीवनशैली, खानपानको संस्कृति र स्थानीय प्राथमिकता बुझ्न सक्नुपर्छ।
ब्रान्ड निर्माणमा भावनात्मक सम्बन्धको भूमिका पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण रह्यो। जोलीबीले परिवार, खुसी र सँगै खाना खाने अनुभवलाई आफ्नो बजार पहिचानसँग जोडेको छ।
यसले ग्राहकलाई केवल उत्पादन खरिद गर्ने उपभोक्ताका रूपमा नभई ब्रान्डसँग सम्बन्ध राख्ने समुदायका सदस्यका रूपमा जोड्ने प्रयास गरेको छ।
तर भावनात्मक पहिचान मात्रै दीर्घकालीन सफलताको आधार बन्न सक्दैन। उत्पादनको गुणस्तर, मूल्य, स्वच्छता, सेवा र आउटलेटको पहुँचमा निरन्तरता आवश्यक हुन्छ। जोलीबीले आफ्नो विस्तारसँगै यिनै पक्षलाई व्यावसायिक प्रणालीमा समेट्ने प्रयास गरेको छ।
फिलिपिन्सको बजारमा बलियो उपस्थिति
जोलीबीको अन्तर्राष्ट्रिय विस्तार बुझ्नुअघि यसको घरेलु बजारमा बनेको आधार बुझ्न आवश्यक छ।
फिलिपिन्समा ब्रान्डको लोकप्रियता र व्यापक उपस्थिति कम्पनीको अन्तर्राष्ट्रिय यात्राका लागि महत्त्वपूर्ण आधार बने। घरेलु बजारमा उपभोक्ताको विश्वास जितेपछि कम्पनीले आफ्नो सञ्चालन प्रणालीलाई विस्तारयोग्य बनाउने अवसर पायो।
रेस्टुरेन्ट व्यवसायमा शाखा विस्तारसँगै व्यवस्थापनको जटिलता पनि बढ्छ।
प्रत्येक आउटलेटमा समान स्वाद, स्वच्छता र सेवा सुनिश्चित गर्नु, खाद्य सामग्रीको आपूर्ति व्यवस्थापन गर्नु तथा कर्मचारीको कार्यक्षमता कायम राख्नु चुनौतीपूर्ण हुन्छ। जोलीबीले आफ्ना शाखाको विस्तारसँगै सञ्चालन प्रणाली, उत्पादन आपूर्ति र ब्रान्ड व्यवस्थापनलाई थप व्यवस्थित बनाउँदै लग्यो।
फ्रेन्चाइज प्रणाली पनि विस्तारको महत्त्वपूर्ण माध्यम बन्यो।
यस प्रणालीमा कम्पनीले आफ्नो ब्रान्ड, सञ्चालन मापदण्ड र व्यावसायिक ढाँचा प्रयोग गर्ने अवसर अन्य लगानीकर्तालाई दिन सक्छ। यसबाट कम्पनीले आफ्नै पुँजीमा मात्र निर्भर नभई साझेदारको लगानी र स्थानीय बजारसम्बन्धी ज्ञान उपयोग गर्न सक्छ। तर फ्रेन्चाइज विस्तार प्रभावकारी बनाउन गुणस्तर नियन्त्रण, स्पष्ट सम्झौता र नियमित अनुगमन आवश्यक हुन्छ।
सन् १९९३ मा जोलीबी फुड्स कर्पोरेसनले फिलिपिन्सको स्टक एक्सचेन्जमा सेयर सूचीकृत गरायो।
यसले कम्पनीलाई पुँजी बजारसँग जोड्दै भविष्यको विस्तारका लागि थप वित्तीय अवसर उपलब्ध गरायो। सार्वजनिक कम्पनीका रूपमा विकास हुनु यसको व्यावसायिक इतिहासको अर्को महत्त्वपूर्ण चरण थियो।
अन्तर्राष्ट्रिय बजारतर्फ विस्तार
घरेलु बजारमा स्थापित आधारले जोलीबीलाई अन्तर्राष्ट्रिय विस्तारको सम्भावना खोज्न सहयोग गर्यो। विदेशमा बसोबास गर्ने फिलिपिनो समुदाय, एसियाली खाद्य बजारको विकास र अन्तर्राष्ट्रिय फास्टफुड उद्योगमा बढ्दो प्रतिस्पर्धाले कम्पनीका लागि नयाँ अवसर सिर्जना गरे।
विदेशमा शाखा खोल्दा कम्पनीले दुई प्रकारका ग्राहकलाई ध्यान दिनुपर्ने हुन्छ।
पहिलो, आफ्नै देशको स्वाद र ब्रान्डसँग परिचित प्रवासी समुदाय। दोस्रो, स्थानीय उपभोक्ता, जसका लागि ब्रान्ड नयाँ हुन सक्छ। पहिलो समूहले सुरुआती ग्राहक आधार उपलब्ध गराउन सक्छ भने दोस्रो समूहलाई आकर्षित गर्न उत्पादन, मूल्य र बजार सञ्चारमा विशेष रणनीति आवश्यक पर्छ।
जोलीबीले विभिन्न देशमा आफ्नो उपस्थिति विस्तार गर्दै यही चुनौती सामना गरेको छ। उत्तर अमेरिका, मध्यपूर्व, एसिया र युरोपका विभिन्न बजारमा यसको विस्तारले फिलिपिन्सबाहिर पनि ब्रान्डको सम्भावना रहेको देखाएको छ।
अन्तर्राष्ट्रिय विस्तारका लागि कम्पनीले स्थानीय बजारको नियम, श्रम लागत, भाडा, आपूर्ति शृङ्खला र प्रतिस्पर्धाको अवस्था बुझ्नुपर्छ।
खाद्य सामग्रीको गुणस्तर र स्वाद कायम राख्दै स्थानीय नियमअनुसार सञ्चालन गर्नु पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण हुन्छ। त्यसैले विदेशमा सफल हुन ब्रान्डको लोकप्रियतासँगै सञ्चालन क्षमताको पनि परीक्षा हुन्छ।
जोलीबीको अन्तर्राष्ट्रिय यात्राले घरेलु बजारमा सफल भएको व्यवसायलाई अन्य देशमा विस्तार गर्न सकिने देखाएको छ। तर प्रत्येक बजारमा एउटै रणनीति जस्ताको तस्तै लागू गर्न सकिँदैन। उपभोक्ताको आय, खानपानको बानी, प्रतिस्पर्धी र स्थानीय व्यापारिक वातावरणअनुसार रणनीति परिवर्तन गर्नुपर्छ।
अधिग्रहणबाट बहुब्रान्ड समूहसम्म
जोलीबी फुड्स कर्पोरेसनको विकासमा सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण रणनीतिमध्ये एउटा विभिन्न रेस्टुरेन्ट ब्रान्डलाई आफ्नो व्यावसायिक समूहमा समेट्नु हो।
कम्पनीले जोलीबी नामकै शाखा विस्तारमा मात्र निर्भर नरही फरक खाद्य श्रेणी, ग्राहक समूह र भौगोलिक बजारमा स्थापित ब्रान्डहरूसँग आफ्नो सम्बन्ध विस्तार गरेको छ।
यस समूहसँग फिलिपिन्सका चाउकिङ, ग्रीनविच, रेड रिबन र मङ्ग इनासलजस्ता ब्रान्ड जोडिएका छन्।
अन्तर्राष्ट्रिय व्यवसायमा द कफी बिन एन्ड टी लिफ, स्म्यासबर्गर, हाइल्यान्ड्स कफी तथा अन्य खाद्य सेवा ब्रान्ड पनि समेटिएका छन्। समूहको संरचना र स्वामित्व सम्बन्ध ब्रान्डअनुसार फरक हुन सक्ने भएकाले सबै ब्रान्डलाई एउटै प्रकारको पूर्ण स्वामित्वमा रहेको व्यवसायका रूपमा बुझ्नु उचित हुँदैन।
बहुब्रान्ड रणनीतिले कम्पनीलाई ग्राहकको फरक आवश्यकता पूरा गर्ने अवसर दिन्छ।
एउटै समूहले बर्गर, फ्राइड चिकेन, पिज्जा, केक, कफी, चिया र एसियाली परिकारका बजारमा काम गर्न सक्छ। यसबाट एउटा ब्रान्डको बिक्री कमजोर हुँदा अर्को ब्रान्ड वा खाद्य श्रेणीको वृद्धिले समूहलाई सहयोग गर्न सक्ने सम्भावना रहन्छ।
अधिग्रहणले नयाँ बजारमा प्रवेश गर्ने समय पनि घटाउन सक्छ। स्थापित ब्रान्ड खरिद गर्दा कम्पनीले ग्राहक आधार, शाखा सञ्जाल, कर्मचारी, आपूर्तिकर्ता र बजारसम्बन्धी अनुभव प्राप्त गर्न सक्छ। शून्यबाट नयाँ ब्रान्ड निर्माण गर्न लाग्ने समय र खर्चको तुलनामा यो रणनीति उपयोगी हुन सक्छ।
तर अधिग्रहण आफैँमा सफलताको ग्यारेन्टी होइन। खरिद मूल्य उचित हुनु, व्यवस्थापन एकीकरण प्रभावकारी हुनु र अधिग्रहण गरिएको ब्रान्डको मौलिक पहिचान जोगाउनु आवश्यक हुन्छ।
अत्यधिक ऋण, सञ्चालन लागत र कमजोर एकीकरणले ठूलो कम्पनीलाई समेत दबाबमा पार्न सक्छ। जोलीबीका लागि पनि बहुब्रान्ड विस्तारको सफलता प्रत्येक व्यवसायको वास्तविक नाफा, नगद प्रवाह र दीर्घकालीन सम्भावनामा निर्भर रहन्छ।
सन् २०२५ मा आर्थिक आकारको नयाँ उचाइ
जोलीबी समूहको विस्तार केवल शाखा संख्या र ब्रान्डको विविधतामा सीमित छैन।
कम्पनीले आफ्नो आर्थिक आकार पनि बढाएको छ। सन् २०२५ को वित्तीय परिणामअनुसार समूहको प्रणालीगत बिक्री ४५५.१ अर्ब फिलिपिन्स पेसो पुगेको थियो। सोही वर्ष समेकित आम्दानी ३०५.१ अर्ब पेसो र सञ्चालन आम्दानी २०.२ अर्ब पेसो रहेको कम्पनीले जनाएको छ।
अभिभावक कम्पनीका सेयरधनीलाई प्राप्त हुने खुद नाफा १०.९ अर्ब पेसो पुगेको थियो। प्रणालीगत बिक्री र समेकित आम्दानी एउटै सूचक होइनन्।
प्रणालीगत बिक्रीले कम्पनीका आफ्नै तथा फ्रेन्चाइज सञ्जालमा भएको बिक्रीको व्यापक आकार देखाउँछ भने समेकित आम्दानी वित्तीय प्रतिवेदनमा समावेश गरिएका व्यवसायको आम्दानीसँग सम्बन्धित हुन्छ।
यी दुई सूचकलाई छुट्याएर बुझ्नु कम्पनीको वास्तविक वित्तीय अवस्थाको विश्लेषणका लागि महत्त्वपूर्ण हुन्छ।
कम्पनीले सन् २०२५ मा १ हजार १२६ नयाँ स्टोर खोलेको जनाएको छ।
यो कम्पनीको इतिहासमा एक वर्षभित्र गरिएको सबैभन्दा ठूलो शाखा विस्तार थियो। कफी तथा चिया व्यवसाय र अन्तर्राष्ट्रिय बजारले पनि वृद्धिमा योगदान दिएका थिए। विशेषगरी भियतनाम जोलीबीको अन्तर्राष्ट्रिय व्यवसायका लागि महत्त्वपूर्ण बजार बनेको छ।
यद्यपि आम्दानी र शाखा संख्या बढ्दैमा सबै व्यवसाय समान रूपमा लाभदायक छन् भन्ने निष्कर्ष निकाल्न मिल्दैन। नयाँ शाखा खोल्न आवश्यक पुँजी, कर्मचारी खर्च, खाद्य सामग्रीको मूल्य, भाडा र सञ्चालन लागतले नाफामा प्रभाव पार्छन्।
दीर्घकालीन सफलता मापन गर्दा बिक्री वृद्धिसँगै नाफाको गुणस्तर, ऋण व्यवस्थापन, लगानीबाट प्राप्त प्रतिफल र नगद प्रवाहको अवस्था पनि हेर्नुपर्छ।
ब्रान्ड, आपूर्ति शृङ्खला र प्रविधिको भूमिका
ठूलो रेस्टुरेन्ट समूह सञ्चालन गर्न आकर्षक ब्रान्ड मात्र पर्याप्त हुँदैन।
हजारौँ आउटलेटमा समान गुणस्तर कायम राख्न खाद्य सामग्रीको खरिद, उत्पादन, भण्डारण, ढुवानी र वितरणसम्मको प्रणाली प्रभावकारी हुनुपर्छ। जोलीबीको बहुब्रान्ड संरचनामा यी पक्षको महत्त्व झन् बढ्छ, किनभने विभिन्न ब्रान्डका उत्पादन, ग्राहक र सञ्चालन आवश्यकता फरक हुन्छन्।
खाद्य सामग्रीको मूल्यमा हुने उतारचढावले रेस्टुरेन्ट व्यवसायको नाफामा प्रत्यक्ष प्रभाव पार्छ।
मासु, तेल, पीठो, दूध, कफी, प्याकेजिङ सामग्री र ढुवानी खर्च बढ्दा कम्पनीले मूल्य समायोजन गर्ने वा अन्य खर्च नियन्त्रण गर्ने निर्णय लिनुपर्छ। मूल्य धेरै बढाउँदा ग्राहक गुम्न सक्छन् भने लागत बढेको अवस्थामा मूल्य स्थिर राख्दा नाफा घट्न सक्छ।
यस चुनौतीको सामना गर्न ठूलो खरिद क्षमता, आपूर्तिकर्तासँग दीर्घकालीन सम्बन्ध र प्रभावकारी वितरण प्रणाली उपयोगी हुन्छन्। डिजिटल प्रविधिले बिक्रीको तथ्याङ्क विश्लेषण, स्टक व्यवस्थापन, ग्राहकको रुचि पहिचान र शाखाको कार्यसम्पादन मापनमा पनि सहयोग गर्न सक्छ।
अनलाइन अर्डर, मोबाइल एप, डिजिटल भुक्तानी र डेलिभरी सेवाको विस्तारले फास्टफुड उद्योगको प्रतिस्पर्धा परिवर्तन गरिरहेको छ। ग्राहकले अब खानाको स्वादसँगै अर्डर गर्ने सहजता, डेलिभरीको गति र डिजिटल सेवाको गुणस्तर पनि मूल्याङ्कन गर्छन्।
जोलीबीजस्तो ठूलो समूहका लागि प्रविधि प्रयोग गर्नु सञ्चालनलाई प्रभावकारी बनाउने र ग्राहकसँगको सम्बन्ध बलियो बनाउने दुवै अवसर हो।
विश्वव्यापी प्रतिस्पर्धा र आगामी चुनौती
जोलीबीले उल्लेखनीय विस्तार हासिल गरे पनि यसको अगाडिको बाटो चुनौतीरहित छैन।
अन्तर्राष्ट्रिय फास्टफुड बजारमा स्थापित बहुराष्ट्रिय कम्पनीहरू, स्थानीय रेस्टुरेन्ट, नयाँ खाद्य ब्रान्ड र डेलिभरीमा केन्द्रित व्यवसायबीच प्रतिस्पर्धा तीव्र छ। ग्राहकको रुचि परिवर्तन भइरहने भएकाले उत्पादन र सेवामा निरन्तर सुधार आवश्यक हुन्छ।
स्वास्थ्यप्रति बढ्दो चासो, खाद्य सामग्रीको मूल्य, श्रम लागत र वातावरणीय प्रभाव पनि उद्योगका महत्त्वपूर्ण विषय हुन्।
प्याकेजिङ फोहोर घटाउने, खाद्य सुरक्षा कायम राख्ने, कर्मचारीलाई उचित कार्य वातावरण उपलब्ध गराउने र आपूर्ति शृङ्खलाको जिम्मेवारी व्यवस्थापन गर्ने दबाब कम्पनीमाथि रहन्छ।
अर्को चुनौती अधिग्रहण र विस्तारबाट बनेको ठूलो समूहलाई प्रभावकारी रूपमा सञ्चालन गर्नु हो।
धेरै ब्रान्ड र देशमा व्यवसाय फैलिँदा व्यवस्थापन जटिल हुन्छ। प्रत्येक ब्रान्डको पहिचान कायम राख्दै समूहको पुँजी, प्रविधि र आपूर्ति सञ्जालको साझा लाभ लिन सक्नु दीर्घकालीन प्रतिस्पर्धात्मक क्षमताका लागि महत्त्वपूर्ण हुन्छ।
नयाँ बजारमा प्रवेश गर्दा ब्रान्डको लोकप्रियताभन्दा पनि स्थानीय ग्राहकलाई आकर्षित गर्ने क्षमता निर्णायक बन्न सक्छ।
त्यसैले जोलीबीले आफ्नो मूल पहिचान जोगाउँदै फरक देशका उपभोक्ताको स्वाद, आयस्तर र प्रतिस्पर्धात्मक अवस्थाअनुसार व्यवसाय सञ्चालन गर्नुपर्ने हुन्छ।
सानो सुरुआत, ठूलो व्यावसायिक दृष्टि
जोलीबी फुड्स कर्पोरेसनको यात्रा सानो पारिवारिक आइसक्रिम व्यवसायबाट सुरु भएर अन्तर्राष्ट्रिय रेस्टुरेन्ट समूहमा विकसित भएको उदाहरण हो।
यसको सफलतामा टोनी टान काक्टियोङको व्यावसायिक दृष्टि, स्थानीय स्वादमा आधारित ब्रान्ड निर्माण, घरेलु बजारमा बनेको आधार, फ्रेन्चाइज विस्तार र रणनीतिक अधिग्रहणको भूमिका देखिन्छ।
कम्पनीको अनुभवले व्यवसाय विस्तारका लागि एउटा सफल उत्पादन वा लोकप्रिय नाम मात्रै पर्याप्त नहुने देखाउँछ। ग्राहकको आवश्यकता बुझ्ने क्षमता, सञ्चालनमा अनुशासन, गुणस्तरको निरन्तरता र बजारअनुसार परिवर्तन हुन सक्ने लचकता पनि उत्तिकै आवश्यक हुन्छन्।
अन्तर्राष्ट्रिय विस्तारले नयाँ अवसर सिर्जना गरे पनि त्यससँगै पुँजी, व्यवस्थापन र प्रतिस्पर्धाको जोखिम पनि बढ्छ। जोलीबीको अर्को चरणको सफलता कति धेरै शाखा खोल्छ भन्ने कुरामा मात्र निर्भर रहनेछैन।
विस्तारलाई नाफामुखी बनाउने, अधिग्रहण गरिएका व्यवसायको क्षमता उपयोग गर्ने, उपभोक्ताको विश्वास कायम राख्ने र विभिन्न बजारमा प्रतिस्पर्धात्मक लाभ जोगाउने क्षमताले यसको भविष्य निर्धारण गर्नेछ।
फिलिपिन्सको एउटा सानो आइसक्रिम पसलबाट सुरु भएको व्यवसाय आज विश्वव्यापी खाद्य सेवा उद्योगमा आफ्नो स्थान बनाउने यात्रामा छ।
जोलीबीको कथा उद्यमशीलता, बजारको बुझाइ र दीर्घकालीन व्यावसायिक रणनीतिले स्थानीय ब्रान्डलाई अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा पुर्याउन सक्ने उदाहरणका रूपमा स्थापित भएको छ।
